Dalmaçyalı Özellikleri

Yaşam Süresi: 10/12 yıl

Köken: Yugoslavya

Ağırlık: 25 kg

Boy:

Erkek: 50-60 cm Dişi: 50-55 cm

Kullanım: Bekçi ve Koruma Köpeği

 

Bu ırkın geçmişi konusunda tamamen farklı görüşler vardır. Benzer köpek resimlerine Mısır rölyefleri ve Helenistik fresklerde rastlanması onun çok eski bir ırk olduğunu gösterse de İngiltere'de 1700'lerde Dalmaçyalıya benzer Bengal Pointer'i denen bir köpeğe de rastlanıyordu. İki köpeğin aynı tür olup olmadığı kesin olarak bilinmediğinden Dalmaçyalı’nın Yugoslavya orijinli olduğu iddiaları da kesin değildir.

Özellikler:

Dalmaçyalı, yüksek dayanıklılığa sahip adaleli ve orta büyüklükte bir köpektir. Zarafet simgesi Dalmaçyalı, belki de alakası olabilecek pointer'ın temiz ve yalın hatlarına sahiptir. Kısa, sert ve sık kürkü siyah ya da kahverengi rastgele dağılmış beneklerle süslüdür. Benekler birleşerek lekeler oluşturmamalı, birbirinden ayrı ve belirgin olmalıdır. Kavisli parmaklarla ayaklar yuvarlaktır. Tırnaklar ya beyaz ya da vücut lekeleriyle aynı renktedir. Burnu beneklerin rengine bağlı olarak ya siyah ya da kahverengidir. Yuvarlak gözleri siyah ya da kahverengi ve zeki ifadelidir. Kulaklar yumuşak, uca doğru daralan ve hafifçe yukarı doğru kıvrımla taşınır. Benekler ne kadar belirgin ve iyi dağılmışsa köpek o kadar değerli kabul edilir. Yavrular tamamen beyaz doğar ve benekleri sonra ortaya çıkar.

Mizaç:

Oyuncu ve neşeli.  Aşırı derecede duyarlı ve sadık. Dalmaçyalı insanlarla birlikte olmaya ihtiyaç duyar. Aksi takdirde depresyona girebilir. Bu nedenle iyi bahçe köpekliği yapamazlar. Mükemmel bellekleri vardır ve kötü bir davranışı yıllarca unutmazlar. Bu ırk enerjiktir ve çocuklarla oynamaya bayılır ancak çok küçükler için biraz fazla hareketli olabilir. Ayrıca kızdırılmaktan hoşlanmazlar. Diğer ev hayvanları ile araları iyidir ancak yabancı köpeklerle pek anlaşamazlar. Erkekler genelde diğer erkeklerden hoşlanmaz. Yeterince sosyalleştirilmediğinde biraz gergin ve çekingen olabilir. Oldukça zeki ancak bir o kadar da inatçıdır. Sıkı ve disiplinli bir eğitime gereksinimi vardır ancak sert metotlar tercih edilmemelidir. Dalmaçyalılar yüksek itaat derecesine kadar eğitilebilirler. Koruma ve bekçilik amaçlı da eğitim alabilirler. 15 yavruya kadar çıkabilen yüksek doğum oranları vardır. Doğru yetiştirilmediklerinde saldırgan olabilirler.

Eğer Dalmaçyalı'lara günde bir kaç kez koşma imkânı verilemiyorsa apartman için uygun bir köpek ırkı değildir. Ev içinde oldukça aktiftirler ve en az orta büyüklükte çitlerle çevrili bir bahçeye gereksinim duyarlar. Soğukta dışarda bırakılmamalıdırlar.

Sağlık:

Dalmaçyalılarda sağırlık oranı yüksektir. Türün %10-12’si sağır doğar. Bu nedenle, 6 haftalıkken köpeğinizi Baer testine götürüp sağırlık olup olmadığını öğrenmelisiniz. Doğuştan sağır olan dalmaçyalıları kısırlaştırmak önerilir. Bu sayede türün sağır doğan yavru oranını düşürmeye yardımcı olmuş olursunuz. Diğer köpek türlerine oranla ürik seviyeleri yüksek olduğundan Dalmaçyalıların idrar yollarında taş oluşma ihtimali de yüksektir. Ayrıca bu türün alerjik bir derisi vardır. Sentetik kumaşlar ve halılar onlar için zararlıdır.

Bakım:

Dalmaçyalı yılda iki kez yoğun bir şekilde tüy döker. Günlük tarama bu bakımı kolaylaştırır. Köpeğe has kokusunun olmadığı ve hatta titizlik derecesinde temiz oldukları bilinir. Sadece gerektiğinde yıkanmalıdır.

Kullanım:

Dalmaçyalılar  Orta Çağlarda av köpeği olarak kullanılıyordu. 1800'lerde popüler bir at arabası köpeği oldu. Atların yanı sıra hatta arasında seyahat ederek sahipleri başka bir işle meşgulken arabaları korurlardı. Çok yönlü bir köpek olan Dalmaçyalı, itfaiyecilerin maskotu, askeri bekçi, sirklerde gösteri köpekliği, kemirgen avcısı, av köpeği, çoban köpeği ve koruma köpeği gibi pek çok alanda kullanılmıştır. Bugün bu güzel ırk temel olarak ev köpeği olarak kullanılmaktadır.

Petsbook'da evcil hayvanına arkadaş bulmak için hemen mobil uygulamayı indir.
Yorumlar
Yorum yapabilmek için üye girişi yapman gereklidir.